პოეზია კომპოზიციაა სუნთქვისთვის.
(Poetry is composing for the breath.)
ეს ციტატა ლამაზად ასახავს პოეზიის არსს, როგორც ხელოვნების ფორმას, რომელიც არსებითად არის დაკავშირებული ჩვენს სასიცოცხლო ძალასთან - სუნთქვასთან. ის ვარაუდობს, რომ პოეზია არ არის მხოლოდ სიტყვები, არამედ თავად ცხოვრების რიტმი და სიცოცხლისუნარიანობა. როდესაც ვკითხულობთ ან ვწერთ პოეზიას, ჩვენ ვატარებთ სუნთქვის მოქმედებას - ვხატავთ შთაგონებას და ამოვისუნთქავთ მნიშვნელობებს. ის ხაზს უსვამს პოეზიის ორგანულ, ცოცხალ ბუნებას, ასახავს თუ როგორ გვიცავს და გვკურნავს ისევე, როგორც სუნთქვა აძლიერებს ჩვენს სხეულს. ეს პერსპექტივა გვიბიძგებს მივუდგეთ პოეზიას გონებითა და ადამიანის გამოცდილებასთან მისი ფუნდამენტური კავშირის გაცნობიერებით.
