საგადასახადო კოდექსის „გამარტივება“ პრიორიტეტულია ძირითადად იმ ადამიანებისთვის, ვინც საკმარის ფულს შოულობს იმისთვის, რომ გადასახადების გადახდის თავიდან აცილება სურს და ვინც ფულს საკმარისად არაორდინალური გზით აკეთებს, რათა გადასახადების თავიდან აცილება შესაძლებელი და სასურველი იყოს.
('Simplifying' the tax code is a priority mainly for people who make enough money to want to avoid paying taxes, and who make their money by means unorthodox enough to make avoiding taxes possible and desirable.)
ეს ციტატა ხაზს უსვამს პოტენციურ თვალთმაქცობას საგადასახადო კოდექსის „გამარტივების“ პოლიტიკურ მცდელობებში. ხშირად, ასეთი ინიციატივები შეიძლება ეხებოდეს მდიდრების ინტერესებს, რომლებიც სარგებლობენ ხარვეზებითა და რთული სტრუქტურებით, რაც მათ საშუალებას აძლევს შეამცირონ გადასახადები. საგადასახადო სამართლიანობის საყოველთაოდ განხილვის ნაცვლად, ეს მცდელობები შეიძლება ემსახურებოდეს მათ, ვისაც აქვს რესურსები და გამომგონებლობა არსებული სისტემის გამოსაყენებლად. კრიტიკა ხაზს უსვამს საგადასახადო რეფორმის განხილვისას, ვისი ინტერესებია პრიორიტეტული შესწავლის მნიშვნელობაზე, შეგვახსენებს, რომ სიმარტივე არ უნდა მოხდეს ყველა შემოსავლის ჯგუფის თანასწორობისა და გამჭვირვალობის ხარჯზე.
