მუსიკა არის საქმე. მე არ ვწერ კრიტიკოსებისთვის; არ მინდა გავხდე პიროვნება.
(The music is the thing. I am not writing for critics; I don't want to become a personality.)
ეს ციტატა ხაზს უსვამს მხატვრის ძირითად აქცენტს მუსიკის შინაგან ღირებულებაზე და არა გარე ვალიდაციაზე ან დიდებაზე. ის ვარაუდობს, რომ ჭეშმარიტი შემოქმედებითი გამოხატულება უნდა იყოს ფესვგადგმული თავად ხელოვნებაში და არა კრიტიკოსების სიამოვნებით ან საზოგადოებრივი პერსონის ჩამოყალიბებით. ასეთი აზროვნება ხელს უწყობს ავთენტურობას და ვნებას, შეახსენებს შემქმნელებს, რომ დარჩნენ თავიანთი ხელობისა და აუდიტორიის ერთგული, ვიდრე ზედაპირული დიდების დევნა.