Je gaat van deze hoge verwachtingen als je schrijft naar een wanhopige wens om jezelf aan het einde van het schrijven niet helemaal voor gek te zetten.
(You go from these high hopes when you're writing to just a desperate want of not making a complete fool of yourself by the end of it.)
Dit citaat geeft de emotionele achtbaan weer die je ervaart tijdens het creatieve proces. Het benadrukt het aanvankelijke optimisme dat artistieke inspanningen voedt en contrasteert dit met de angst en twijfel aan zichzelf die vaak naar voren komen naarmate het project vordert. Dergelijke schommelingen zijn universeel onder schrijvers en makers en weerspiegelen de kwetsbaarheid die gepaard gaat met het delen van iemands werk. Het omarmen van deze tumultueuze gevoelens kan leiden tot groei en veerkracht, en herinnert ons eraan dat de reis net zo belangrijk is als het eindproduct.
