Jako dziecko zawsze wdawałem się w ryzykowne sytuacje, w których mogłem się zranić, ale mama i tata nigdy nie powstrzymywali mnie od robienia tego, co chciałem, i zakładali, że jeśli upadnę i zrobię sobie krzywdę, wyciągnę z tego wnioski i być może nie zrobię tego ponownie.
(As a child, I was always getting into risky situations with the potential to hurt myself, but mum and dad never stopped me doing what I wanted to do, and they assumed that if I fell and hurt myself, I would learn from that and maybe not do it again.)
Cytat ten podkreśla znaczenie umożliwiania dzieciom doświadczania zagrożeń i uczenia się na błędach. Jest to zgodne z koncepcją nadzorowanej niezależności, w której minimalna interwencja zachęca do odporności i umiejętności podejmowania decyzji. Zaufanie rodziców w zdolność dzieci do uczenia się na błędach sprzyja rozwojowi, pewności siebie i samodzielności. Takie podejście może kultywować odpowiedzialne podejmowanie ryzyka i promować rozwój osobisty, wzmacniając pogląd, że porażka jest istotną częścią uczenia się, a nie czymś, czego należy się nadmiernie obawiać.
