Nie chcę tylko wciągającej fabuły. Fotografuję trójwymiarowy literacki Braille'a do niemego filmu Scorsese
(I don't just want a gripping story line. I shoot for the three dimensional literary Braille to a silent Scorsese movie)
Cytat ten podkreśla dążenie do głębi i niuansów w opowiadaniu historii, które wykraczają poza zwykłą rozrywkę. Osoba mówiąca pragnie tworzyć narracje bogate w warstwy, tekstury i subtelne szczegóły — przypominające wrażenia trójwymiarowe — przypominające czytanie alfabetem Braille’a, gdzie każdy wypukły guzek przekazuje skomplikowane informacje. Odnosząc się do „literackiego Braille’a”, sugerują zamiar osadzenia w tekście ukrytych znaczeń, tekstur emocjonalnych i zawiłości dotykowych, zachęcając czytelników do aktywnego zaangażowania i interpretowania wielu poziomów znaczenia. Porównanie do „niemego filmu Scorsese” dodatkowo podkreśla potrzebę wizualnego opowiadania historii, który jest mocny, a jednocześnie dyskretny, pełen wizualnej poezji i subtelnych wskazówek, a nie wyraźnej ekspozycji. Filmy Scorsese często zagłębiają się w złożone postacie i moralnie niejednoznaczne tematy ze szczególną dbałością o szczegóły, co w tym cytacie odzwierciedla aspirację do pisania oferującego wielowarstwowe bogactwo, bez polegania wyłącznie na jawnej akcji lub dialogu. Ogólnie rzecz biorąc, cytat odzwierciedla zaangażowanie artysty w tworzenie dzieł o głębokiej głębi, w których każde słowo i szczegół służy celowi — tworzeniu wciągającego, wielowymiarowego doświadczenia, które nagradza sumienną eksplorację. Sugeruje, że opowiadanie historii powinno inspirować wnikliwość, wywoływać emocje i oferować mozaikę możliwości interpretacyjnych, a nie jedynie bawić lub wywoływać reakcje na poziomie powierzchniowym.
