Nie czuję, że jestem czyimś bohaterem, chociaż cieszę się, gdy komuś podobają się moje prace. Nauczyłam się okazywać wdzięczność, ale staram się to ignorować. Widziałem, że jeśli ludzie zaczną przyjmować takie pochwały, może to ich całkowicie zrujnować.
(I don't sense that I am someone's hero, though I'm happy when people like my work. I've learned how to be gracious about it, but I try to let it go by. I've seen how, if people start taking on those accolades, it can ruin them completely.)
Cytat ten podkreśla znaczenie pokory i samoświadomości. Uznanie, że zewnętrzne pochwały nie definiują własnej wartości, pomaga zachować integralność osobistą i stabilność emocjonalną. Przypomina także, że cieszenie się sukcesem bez przywiązywania się do pochwał może zapobiec nieprzewidzianym komplikacjom w charakterze. Taka pokora sprzyja prawdziwym relacjom i zrównoważonej perspektywie, unikając pułapek ego, jakie czasami może przynieść sława lub uznanie.
