Zazdroszczę tym Hindusom i Buddystom, którzy w swojej religii mają filozofię i kult przodków, które budują w wierzącym ciągłość z przeszłością i tym najważniejszym składnikiem budowania narodu – pamięcią.
(I envy those Hindus and Buddhists who have in their religion philosophy and ancestor worship which build in the believer a continuity with the past, and that most important ingredient in the building of a nation - memory.)
Cytat ten podkreśla głębokie znaczenie praktyk kulturowych i duchowych, które wzmacniają poczucie ciągłości historycznej. Oddając cześć przodkom i osadzając nauki filozoficzne, społeczności rozwijają pamięć zbiorową, która wzmacnia ich tożsamość i jedność. Takie tradycje służą jako kotwica, prowadząca przyszłe pokolenia, zachowując jednocześnie istotne wartości i historię. W coraz bardziej zglobalizowanym świecie utrzymywanie połączenia z przeszłością może rozwijać odporność i głębsze zrozumienie swoich korzeni. Dostrzeżenie tych praktyk podkreśla znaczenie pamięci w budowaniu narodu i indywidualnej tożsamości, przypominając nam, że historia, tradycja i wspólne wartości są istotnymi fundamentami spójnego społeczeństwa.
