Nigdy nie piszę z myślą o aktorze – nigdy.
(I never write with an actor in mind - never.)
Perspektywa ta podkreśla skupienie na autentyczności i kreatywności bez ograniczeń narzucanych przez konkretnych wykonawców. Nie dopasowując scenariusza do konkretnego aktora, twórca zachowuje elastyczność i pozostawia dzieło otwarte na reinterpretację, umożliwiając różnym aktorom wniesienie do roli swoich unikalnych cech. Sugeruje zaangażowanie w tworzenie postaci i historii samodzielnych, a nie kształtowanych przez czynniki zewnętrzne, takie jak casting. Takie podejście sprzyja bardziej organicznemu procesowi rozwoju, stawiając na pierwszym miejscu integralność scenariusza i historii przed z góry przyjętymi wyobrażeniami na temat tego, kto wcieli się w postacie.
