Słyszałem kiedyś historię o człowieku, który podzielił się na dwie części. Jedna część nigdy się nie zmieniła; druga rosła i rosła. Niezmienna część była zawsze prawdziwa, Rosnąca część była zawsze nowa. Kiedy opowieść się skończyła, zastanawiałem się, która część to ja, a która ty.
(I once heard a tale of a man who split himself in two.The one part never changed at all; the other grew and grew.The changeless part was always true, The growing part was always new,And I wondered, when the tale was through, Which part was me, and which was you.)
W „Children of the Mind” Orsona Scotta Carda znajduje się dająca do myślenia historia o człowieku, który dzieli się na dwie odrębne części. Jedna połowa pozostaje stała i niezmienna, symbolizując stabilność i prawdę, podczas gdy druga połowa doświadcza wzrostu i transformacji, reprezentując dynamiczną naturę życia. Ta metafora ilustruje dwoistość ludzkiej egzystencji, w której jednostki zmagają się ze swoją tożsamością pośród zmian i ciągłości.
Narracja skłania do refleksji nad naszym własnym życiem: który aspekt jest bardziej zgodny z naszym autentycznym „ja”? Czy definiują nas nasze niezmienne zasady, czy też nasze doświadczenia i rozwój kształtują to, kim naprawdę jesteśmy? Ta głęboka eksploracja sprawia, że kwestionujemy naszą tożsamość i wzajemne oddziaływanie między tym, co trwałe, a tym, co w nas ewoluuje.
