Postrzegano mnie jako małego dziwaka. Ale byłem pewien, że nie jestem dziwakiem. Wiedziałem, kim byli ci dziwacy i to nie byłem ja!
(I was seen as a little weirdo. But I was certain I wasn't a weirdo. I knew who the weirdos were, and it wasn't me!)
Cytat ten podkreśla często subiektywny charakter społecznego odbioru i zaufania do własnej tożsamości. Podkreśla, że etykiety takie jak „dziwak” mogą być narzucone zewnętrznie, ale wewnętrzne przekonanie może przeciwstawić się tym osądom. Pewność mówiącego co do własnej normalności w obliczu cudzego postrzegania podkreśla samoświadomość i autentyczność. Zachęca do akceptowania indywidualności i nie pozwalania, aby społeczne etykiety definiowały, kim jesteśmy. Taka postawa sprzyja odporności i podkreśla znaczenie pozostawania wiernym sobie pomimo zewnętrznych nieporozumień i osądów.
