W tej pracy spotkałem się ze sprzeciwem wielu ludzi, którzy opowiadają się jedynie za tym, co nieosiągalne, ponieważ to, co bezpośrednio możliwe, przekracza ich odwagę moralną, zdolności administracyjne i przewidywanie polityczne.
(In this work I have received the opposition of a number of men who only advocate the unobtainable because the immediately possible is beyond their moral courage, administrative ability, and their political prescience.)
---John Burns---
Cytat ten zagłębia się w naturę oporu, jaki napotykają ci, którzy kwestionują status quo lub dążą do osiągalnego, praktycznego postępu. Prelegent podkreśla powracające zjawisko na arenie politycznej i społecznej: tendencję niektórych jednostek do przeciwstawiania się realistycznym, możliwym do osiągnięcia inicjatywom tylko dlatego, że są one w zasięgu ręki, opowiadając się jednocześnie za bardziej ambitnymi lub idealistycznymi celami, które mogą być nierealne lub niewykonalne.
Opór tych przeciwników często wynika z braku odwagi moralnej, kompetencji administracyjnych lub przewidywania politycznego. Te cechy – odwaga moralna w dążeniu do trudnych, ale niezbędnych reform, zdolność administracyjna do wdrażania rozwiązań i przewidywanie polityczne umożliwiające przewidywanie przyszłych potrzeb – są kluczowe dla znaczącego postępu. Kiedy tych brakuje, opozycja ma tendencję do faworyzowania nieosiągalnych ideałów, być może dlatego, że takie ideały służą jako wyidealizowane cele, które pozwalają uniknąć komplikacji i bałaganu związanych z praktycznymi reformami.
Ta dynamika ujawnia głębszą tendencję psychologiczną i społeczną: przedkładanie snów nad rzeczywistość może stanowić przeszkodę w prawdziwym postępie. Czasami przeciwnicy nie chcą uznać ograniczeń i realiów zarządzania lub zmian społecznych, zamiast tego trzymają się szlachetnych, ale niepraktycznych wizji. Taki sprzeciw może być frustrujący dla osób nastawionych na reformy, podkreślając znaczenie odwagi i umiejętności przywództwa.
Ta perspektywa przypomina, że zmiana często wymaga delikatnej równowagi — uznania ograniczeń przy jednoczesnym dążeniu do możliwych ulepszeń. Pomyślny postęp zależy zatem od kultywowania odwagi moralnej, zwiększania zdolności administracyjnych i stosowania umiejętności przewidywania, umożliwiając przywódcom i zwolennikom pokonanie opozycji i urzeczywistnienie osiągalnych celów.