Jezus chodzący po wodzie to alegoria, a nie mechanika płynów. zniszczenie przez Boga miast Sodomy i Gomory jest ostrzeżeniem, a nie historyczną bitwą. Wątpiący Tomasz jest przykładem, a nie osobą. Historię Noego, ze wszystkimi jej naukowymi i historycznymi niemożliwościami, można odczytać w ten sam sposób.
(Jesus walking on water is an allegory, not fluid mechanics. God destroying the cities of Sodom and Gomorrah is a warning, not a historical battle. Doubting Thomas is an example, not a person. The story of Noah, with all of its scientific and historical impossibilities, can be read the same way.)
Cytat ten podkreśla interpretacyjną naturę historii i symboli religijnych. Zamiast postrzegać je jako dosłowne relacje historyczne lub wyjaśnienia naukowe, zachęca nas do postrzegania tych narracji jako alegorii i lekcji moralnych. Taka perspektywa sprzyja bardziej zniuansowanemu rozumieniu świętych tekstów, kładąc nacisk na ich duchowe i etyczne przesłanie ponad rzetelność faktów. Zachęca czytelników, aby docenili głębsze znaczenie tych historii, zamiast skupiać się na ich dosłownych szczegółach, wzbogacając nasze zaangażowanie w te tradycje. Rozpoznawanie alegorii w opowieściach religijnych może wypełnić luki między wiarą a rozumem, wspierając bardziej włączający dialog na temat duchowości i nauki.