Mój ojciec... wychował mnie tak, żebym mógł podjąć decyzję. Zrobił to w ten sposób, że ustępował mi, gdy o to prosiłem, nawet gdy byłem głupi. Przeżyłem to; i znam swój umysł; i zrobi to, o co go poproszę.
(My father... raised me to make up my own mind. The way he did this was by yielding to me when I asked, even when I was foolish. I lived through it; and I know my own mind; and he will do what I ask him.)
W „Błękitnym mieczu” Robina McKinleya bohaterka zastanawia się nad lekcjami, jakich udziela jej ojciec, podkreślając wagę osobistej autonomii. Zachęcał ją, aby myślała samodzielnie i podejmowała własne decyzje, nawet jeśli oznaczało to pozwolenie jej na poruszanie się po własnych błędach. Takie podejście sprzyjało jej niezależności i kształtowało zrozumienie własnych pragnień i przekonań.
Uległa natura ojca zapewniła córce bezpieczną przestrzeń do odkrywania swojej tożsamości i potwierdzania swojej woli. Dzięki temu czuje się pewnie w swoich prośbach i rozumie wartość samopoznania. Narracja ta podkreśla dynamikę poradnictwa rodzicielskiego i wpływ zaufania na rozwój dziecka w stronę samodzielności.
