Ludzie myślą, że nie przejmujemy się tą grą, ale kiedy tego wieczoru wyszedłem z Windsor Park, czułem się niżej niż brzuch węża. Rzeczywistość nadal istnieje.
(People think we don't give a toss about the game, but when I walked out of Windsor Park that night I felt lower than a snake's belly. The reality is still there.)
Ten cytat podkreśla często niewidoczne żniwo emocjonalne, którego doświadczają sportowcy poza swoją osobą publiczną. Pomimo zewnętrznego postrzegania obojętności, rzeczywistość dla graczy może być zupełnie inna – po trudnych chwilach mogą odczuwać ciężar rozczarowania, frustracji lub osobistej walki. Uświadomienie sobie tego pomaga rozwijać empatię wobec sportowców i zrozumienie, że za występami stoją jednostki zmagające się z własnymi wewnętrznymi bitwami. Żywe obrazy uczucia „poniżej brzucha węża” podkreślają głębokie spadki emocjonalne, przypominając nam, że sukces nie usuwa wrażliwości ani rozczarowania. Taka perspektywa zachęca zarówno fanów, jak i komentatorów, aby podchodzić do sportowców ze współczuciem i świadomością ich głębi emocjonalnej.
