Ponieważ całe życie jest daremnością, decyzja o istnieniu musi być najbardziej irracjonalna ze wszystkich.
(Since all life is futility, then the decision to exist must be the most irrational of all.)
Cytat ten zagłębia się w egzystencjalny nihilizm, kwestionując sam cel istnienia w pozornie daremnym wszechświecie. Sugeruje, że uznanie nieodłącznego bezsensu życia sprawia, że wybór życia wydaje się irracjonalny, co stanowi wyzwanie dla nas do skonfrontowania się z głębią naszych przekonań na temat znaczenia i celu. Takie refleksje często wywołują poczucie rozpaczy, ale także okazję do ponownej oceny tego, co sprawia, że warto żyć poza tradycyjnym pojęciem celu.