Od 1 do 2 miliardów najuboższych na świecie, którzy nie mają na co dzień pożywienia, cierpi na najgorszą chorobę: niedobór globalizacji. Globalizacja mogłaby być znacznie lepsza, ale najgorsze jest to, że nie jest jej częścią. W przypadku tych ludzi musimy wspierać dobre społeczeństwa obywatelskie i rządy.
(The 1 to 2 billion poorest in the world, who don't have food for the day, suffer from the worst disease: globalization deficiency. The way globalization is occurring could be much better, but the worst thing is not being part of it. For those people, we need to support good civil societies and governments.)
Cytat ten rzuca światło na kluczowy aspekt globalnego rozwoju: różnice w sposobie, w jaki globalizacja wpływa na różne populacje. Chociaż globalizację często postrzega się jako proces promujący wzrost gospodarczy, postęp technologiczny i wymianę kulturową, może ona również prowadzić do wykluczenia i marginalizacji najbiedniejszych warstw społeczeństwa. Wyrażenie „niedobór globalizacji” w przejmujący sposób ilustruje, że dla miliardów brak uczestnictwa w gospodarce światowej skutkuje cierpieniem – nie tylko z powodu braku żywności, ale także z powodu straconych szans na postęp i poprawę standardów życia. Pomysł, że sposób, w jaki rozwija się globalizacja, mógłby zostać znacznie ulepszony, odzwierciedla potrzebę bardziej włączającej i sprawiedliwej polityki, której celem jest wspieranie społeczności marginalizowanych, a nie pozostawianie ich w tyle.
Wspieranie społeczeństw obywatelskich i rządów staje się konieczne, ponieważ podmioty te odgrywają kluczową rolę we wdrażaniu polityk zapewniających sprawiedliwy podział korzyści płynących z globalizacji. Mogą wspierać inicjatywy lokalne, zwiększać edukację, opiekę zdrowotną i możliwości gospodarcze, tworząc ramy, w których nawet najbardziej zubożeni są integrowani ze społecznością globalną.
Cytat ten wzywa nas do ponownego przemyślenia globalizacji poza wskaźnikami ekonomicznymi. Podkreśla odpowiedzialność moralną i wzywa do podjęcia wspólnych wysiłków, aby rozwój stał się bardziej skoncentrowany na człowieku. Przypomina nam, że prawdziwy postęp polega na zmniejszaniu dysproporcji i zapewnianiu każdemu, niezależnie od statusu społeczno-ekonomicznego, możliwości uczestniczenia w globalizacji i czerpania z niej korzyści. Takie podejście ostatecznie przyczynia się do tworzenia bardziej sprawiedliwego i zrównoważonego świata, w którym włączenie zastępuje wykluczenie, a wspólny dobrobyt staje się namacalnym celem.
---Hans Rosling---