Podstawą tragedii jest bezradność człowieka wobec chorób, wojny i śmierci; podstawą komedii jest bezradność człowieka wobec próżności (marności miłości, chciwości, pożądania, władzy).
(The basis of tragedy is man's helplessness against disease, war and death; the basis of comedy is man's helplessness against vanity (the vanity of love, greed, lust, power).)
Cytat ten podkreśla fundamentalne różnice między tragedią a komedią, podkreślając ludzkie słabości. Tragedia wynika z naszych nieuniknionych zmagań z uniwersalnymi i niekontrolowanymi siłami, takimi jak choroby, konflikty i śmiertelność, wywołując empatię i refleksję. I odwrotnie, komedia wywodzi się z naszych uporczywych, często absurdalnych tendencji do próżności – takich jak nadmierne pogoń za miłością, chciwością, pożądaniem i władzą – które mogą prowadzić do humorystycznych lub ironicznych skutków. Rozpoznanie tych podstawowych ludzkich słabości pomaga nam zrozumieć kontrastujące odcienie i cele tragedii i komedii w sztuce i życiu, ilustrując, jak nasza podatność na różne aspekty naszej natury kształtuje nasze największe doświadczenia i ekspresję.
