Formy myślenia, w które rzucamy nasze nieśmiałe poglądy na temat Boga, są jedynie symbolami prawd większych niż nasze myśli. Nie możemy jednak odłożyć ich na bok jako bezwartościowych, gdyż są to szczeble, po których my, mieszkańcy jaskini, wspinamy się do pełnego widoku Prawdy takiej, jaka ona jest.
(The forms of thought, into which we throw our timid views of God, are but symbols of truths greater than our thoughts. Yet we may not set them aside as worthless, for they are the rungs on which we dwellers in the cave climb to the full view of the Truth, as he is.)
Cytat ten podkreśla wagę symbolicznych reprezentacji prawd Bożych jako istotnych kroków w duchowym zrozumieniu. Nasze konceptualizacje Boga mogą być ograniczone lub nieśmiałe, ale służą jako podstawowe narzędzia – jak szczeble drabiny – które pomagają nam wznieść się w kierunku pełniejszego zrozumienia ostatecznej rzeczywistości. Bez tych symboli nasza podróż ku prawdzie byłaby pozbawiona kierunku; pełnią rolę punktów wyjścia do głębszego wglądu. Podkreśla pokorę w dążeniu do boskiego zrozumienia, uznając, że chociaż nasze poglądy mogą być niedoskonałe, są one niezbędne w duchowym wznoszeniu się ku oświeceniu. Metafora wspinania się z jaskini w kierunku pełnego widoku Prawdy inspiruje ciągły rozwój i docenianie stopniowego procesu boskiej wiedzy.