Są tylko dwa miejsca, do których wszyscy udają się po śmierci: biali i czarni, bogaci i biedni; te miejsca to Niebo i Piekło. Niebo to miejsce stworzone dla tych, którzy narodzili się na nowo i którzy kochają Boga, i jest to miejsce, gdzie będą szczęśliwi na zawsze.
(There are but two places where all go after death, white and black, rich and poor; those places are Heaven and Hell. Heaven is a place made for those, who are born again, and who love God, and it is a place where they will be happy forever.)
Cytat ten podkreśla uniwersalną podróż po śmierci, niezależnie od rasy czy statusu społecznego. Podkreśla dychotomię między Niebem a Piekłem jako miejscami docelowymi dusz w oparciu o ich duchowe wybory i przekonania. Wzmianka o „ponownych narodzinach” podkreśla znaczenie odrodzenia duchowego i miłości do Boga jako warunków wstępnych do Nieba. Zachęca do refleksji nad życiem moralnym i duchowym, sugerując, że ostateczne szczęście wiąże się z boską miłością i wiarą.