Do smutku jest pijaństwo, co jest dobre.
(There is a drunkenness to grief, which is good.)
Cytat sugeruje, że smutek może wywołać stan odurzenia, być może sugerując, że doświadczanie głębokiego smutku może zapewnić dziwną formę przejrzystości i uwolnienia emocjonalnego. Podkreśla złożoną naturę żałoby, która może być zarówno bolesna, jak i dziwnie podnosząca na duchu, tak jakby pogrążenie się w smutku pozwalało na chwilę zapomnieć o sobie lub inaczej spojrzeć na świat. Taka perspektywa zachęca do przyjęcia smutku jako części uzdrowienia, uznania jego intensywności za istotną część ludzkiego doświadczenia. Metafora pijaństwa oddaje dezorientujące, wyzwalające, a czasem pouczające aspekty żałoby, pomagając w głębszym zrozumieniu wrażliwości emocjonalnej.
