Fragment ten odzwierciedla życie niezliczonych osób, które kiedyś zamieszkiwały tętniące życiem miasto, podkreślając kruchość swoich domów wykonanych z prostych materiałów, takich jak Wattle, strzecha i błoto. Czas wymazał wszystkie oznaki ich istnienia, pozostawiając tylko trwałe wapienne świątynie, które symbolizują ludzkie ambicje i duchowość.
Ten kontrast podkreśla przejściową naturę życia codziennego w porównaniu z trwałym wpływem osiągnięć artystycznych i duchowych. Podczas gdy zwykłe życie zniknęło na ziemi, struktury monumentalne są świadectwem aspiracji, które przekraczają zwykłe przetrwanie, pokazując dążenie do czegoś większego niż podstawowe potrzeby życia.