Do tego stopnia, że brytyjska prawica nie wiedziała, co robi lewica, było tak dlatego, że wybrana grupa ludzi na najwyższych szczeblach rządu dołożyła wszelkich starań, aby to zapewnić. W tym celu utworzyli labirynt zapór informacyjnych – oszustw, w mniej charytatywnej ocenie – mających na celu zapewnienie, że kluczowa wiedza zostanie utajniona przed sojusznikami Wielkiej Brytanii w czasie wojny, a nawet przed wieloma jej najważniejszymi dyplomatami i dowódcami wojskowymi.
(To the degree that the British right hand didn't know what the left was doing, it was because a select group of men at the highest reaches of its government went to great lengths to ensure it. To that end, they created a labyrinth of information firewalls-deceptions, in a less charitable assessment-to make sure that crucial knowledge was withheld from Britain's wartime allies and even from many of her own seniormost diplomats and military commanders.)
Rząd brytyjski w czasie wojny działał w ramach złożonego systemu, w którym informacje były celowo ukrywane, co powodowało rozdźwięk nawet wśród jego najwyższych urzędników. Wybrana grupa wysokich rangą ludzi manipulowała przepływem informacji, upewniając się, że istotne informacje wywiadowcze były ukrywane nie tylko przed sojusznikami Wielkiej Brytanii, ale także przed wieloma wyższymi dyplomatami i dowódcami wojskowymi w samej Wielkiej Brytanii. Strategia ta miała na celu utrzymanie kontroli i tajemnicy w obliczu globalnego konfliktu.
To celowe zaciemnianie informacji uwypukla stopień, w jakim rząd brytyjski przedłożył własne interesy strategiczne nad wysiłki oparte na współpracy z sojusznikami. Autorska analiza tego „labiryntu informacyjnych zapór sieciowych” ujawnia niepokojący aspekt rządów w czasie wojny, gdzie panowały oszustwa i tajemnica, komplikując sojusze i zarządzanie w krytycznym okresie historycznym.
