გენოციდის მსხვერპლი ან საერთაშორისო თანამეგობრობის მიერ მიტოვებული მოქალაქეები არ ხდებიან კარგ მეზობლებს, რადგან შურისძიების წყურვილი, მათი ირიდენტიზმი და ძალადობის, როგორც ცვლილების გენერირების საშუალებად მიღებამ შეიძლება გადააქციოს ისინი სამომავლო საფრთხეებად.
(Citizens victimized by genocide or abandoned by the international community do not make good neighbors, as their thirst for vengeance, their irredentism and their acceptance of violence as a means of generating change can turn them into future threats.)
ეს ციტატა ხაზს უსვამს იმ საზოგადოებების უგულებელყოფის რთულ შედეგებს, რომლებმაც გადაიტანეს მძიმე სისასტიკე, როგორიცაა გენოციდი. როდესაც საერთაშორისო საზოგადოება თვალს ხუჭავს ან ვერ ერევა, დაზარალებულ მოსახლეობას ხშირად ატარებს ღრმა ჭრილობები, რომლებიც ფესვგადგმულია უსამართლობასა და ტრავმაში. ასეთმა ტანჯვამ შეიძლება გააღვივოს შურისძიების ციკლი, სადაც მსხვერპლები სამართალს ძალადობის ან აჯანყების გზით ეძებენ, რაც ირონიულად ამძაფრებს არასტაბილურობას და აგრძელებს კონფლიქტს. გარდა ამისა, ირედენტიზმის კონცეფცია - სადაც ჯგუფები ცდილობენ დაიბრუნონ დაკარგული ტერიტორიები - შეიძლება აღიძრას უკმაყოფილება და იდენტობისა და სუვერენიტეტის ხელახალი დადასტურების სურვილი განადგურების ან მარგინალიზაციის შემდეგ.
ძალადობის, როგორც ცვლილებების მიღწევის ლეგიტიმური საშუალებების მიღება მეტყველებს სახიფათო ცვლილებაზე, სადაც სამართლიანობა ექვემდებარება შურისძიებას, ხელს უწყობს გარემოს, რომელიც მზად არის მიმდინარე კონფლიქტისთვის. ამ ქმედებებმა შეიძლება გარდაქმნას საზოგადოებები, რომლებიც მსხვერპლნი გახდნენ რეგიონული მშვიდობის სამომავლო საფრთხედ, განსაკუთრებით იმ შემთხვევაში, თუ მათი საჩივრები არ იქნება აღიარებული ან არ განიხილება დიპლომატიური სერიოზულობით.
ადრეული ჩარევის, შერიგების და მდგრადი მხარდაჭერის მნიშვნელობა აშკარა ხდება ამ ციკლების ჩამოყალიბების თავიდან ასაცილებლად. დიპლომატიურმა ძალისხმევამ უნდა აღიაროს სისასტიკის გრძელვადიანი ნაწიბურები და იმუშაოს განკურნების, ინტეგრაციისა და ადამიანის უფლებების პატივისცემისკენ. ეს მიდგომა არა მხოლოდ ეხმარება დაზარალებული საზოგადოებების აღდგენას, არამედ იცავს მეზობელ თემებს გადაუჭრელი დაძაბულობის მემკვიდრეობისგან. საბოლოო ჯამში, ციტატა მოითხოვს პროაქტიული და თანაგრძნობის საერთაშორისო პოზიციას, რათა თავიდან აიცილოს ტრავმის ტალღოვანი შედეგები მომავალ კრიზისებში, ხაზგასმით, რომ უგულებელყოფა ან გულგრილობა შეიძლება იყოს კატალიზატორი მტრობისა და კონფლიქტისთვის.
