სიუზან სონტაგის დაკვირვება პროვოკაციულად ხაზს უსვამს გენდერულ მახასიათებლებს შორის დახვეწილ და რთულ ურთიერთქმედებას, რაც ვარაუდობს, რომ მამაკაცისა და ქალის ყველაზე მიმზიდველი თვისებები ხშირად გვხვდება საპირისპირო სქესის ტრადიციულად მიკუთვნებულ თვისებებში. ეს იდეა გამოწვევას უქმნის ხისტ ორობითობას, იწვევს სითხისა და ბალანსის აღიარებას პიროვნულ იდენტობაში. ის ვარაუდობს, რომ სილამაზის არსი - იქნება ეს მამაკაცებში თუ ქალებში - არ არის განსაზღვრული მხოლოდ ჩვეულებრივი გენდერული ნორმების დაცვით, არამედ წარმოიქმნება ძლიერი მხარეების ჰარმონიული შერწყმის შედეგად.

მამაკაცებში, ქალური თვისებები, როგორიცაა მგრძნობელობა, თანაგრძნობა ან აღზრდის ასპექტები, აძლიერებს მათ ვაჟკაცობას სიღრმის, სიკეთისა და ემოციური ინტელექტის დამატებით. ანალოგიურად, ქალებში, მამაკაცური თვისებების შეყვანა, როგორიცაა თავდაჯერებულობა, გამბედაობა და თავდაჯერებულობა, აძლიერებს მათ ქალურობას, აძლიერებს მათ საზოგადოების შეზღუდვების მიღმა. ეს ორმაგობა ამდიდრებს ადამიანის გამოხატვას და ეწინააღმდეგება სტერეოტიპულ ცნებებს, რომლებმაც შეიძლება შეზღუდონ ადამიანის სრული პოტენციალი ან თვითრეალიზაცია.

სონტაგის ციტატა ხელს უწყობს იდენტობებში მრავალფეროვნების გათავისებას და იმის აღიარებას, რომ ატრიბუტები, რომლებიც ოდესღაც მკაცრად მამაკაცური ან ქალური იყო, შეიძლება ლამაზად თანაარსებობდეს ერთ ინდივიდში. ის ასევე ასახავს სილამაზის კულტურულ ცნებებს და გენდერის განვითარებას, როგორც სპექტრს და არა კომპლექტურ დიქოტომიას. უფრო ფართო გაგებით, ეს პერსპექტივა ავითარებს ინკლუზიურობას და ხელს უწყობს უფრო ჰოლისტიკური მიდგომას ადამიანის გამოხატვისადმი, სადაც ნიშან-თვისებები დაფასებულია მათი ღირებულებით და არა მათი შესაბამისობით საზოგადოების გენდერულ მოლოდინებთან. ეს იდეა ღრმად აქტუალური რჩება გენდერისა და იდენტობის შესახებ მიმდინარე საუბრებში თანამედროვე საზოგადოებაში.