Dit citaat benadrukt de diepgaande waarheid dat de werkelijke maatstaf voor de vooruitgang van een samenleving ligt in de manier waarop zij haar meest kwetsbare en onderdrukte leden behandelt. Bij het onderzoeken van de structuur van welke beschaving dan ook, onthullen maatschappelijke ongelijkheden vaak de onderliggende waarden en prioriteiten. Historisch en zelfs vandaag de dag dienen verschillen in rijkdom, rechten en kansen als indicatoren voor de sociale gezondheid. Als je de morele en ethische status van een samenleving wilt beoordelen, biedt het observeren van de omstandigheden van degenen die minder hebben – vooral in relatie tot degenen die macht over hen hebben – een grimmige, ondubbelzinnige reflectie.

De helft van de samenleving die onder de controle of invloed van iemand anders staat, belichaamt vaak de verwaarloosde of gemarginaliseerde segmenten – of het nu de verarmden, de onderdrukten of de rechtelozen zijn. Hun omstandigheden kunnen systemische onrechtvaardigheden, vooroordelen en het ontbreken van werkelijk rechtvaardige sociale structuren aan het licht brengen. Samenlevingen die werkelijk rechtvaardig zijn, hebben de neiging deze groepen te verheffen en te versterken, waardoor een eerlijke behandeling, kansen op vooruitgang en erkenning van hun inherente waardigheid worden gewaarborgd.

Omgekeerd, wanneer deze groepen ontberingen, uitbuiting of verwaarlozing ondergaan, duidt dit op een mislukking in de maatschappelijke moraal en het bestuur. Het suggereert dat de beschaving nog geen echte vooruitgang heeft geboekt, omdat oppervlakkige ontwikkelingen zoals technologische innovaties of materiële rijkdom hol blijven als de fundamentele mensenrechten worden genegeerd. Daarom herinnert het citaat ons eraan dat vooruitgang moet worden gemeten met compassie en rechtvaardigheid, die het welzijn van alle segmenten binnen de samenleving weerspiegelt, vooral van de meest kwetsbaren. Uiteindelijk is sociale rechtvaardigheid de spiegel waarin de ware beleefdheid en ontwikkeling van een samenleving worden onthuld.

---Harriet Martineau---