Puchar już dla zmarłego - Hurra dla następnego, który umrze.
(A cup to the dead already - Hurrah for the next that dies.)
Cytat ten odzwierciedla raczej nihilistyczne spojrzenie na śmierć i śmiertelność, sugerując poczucie rezygnacji, a nawet cynicznej akceptacji nieuniknionej straty, która towarzyszy ludzkiemu życiu. Metafora wzniesienia kielicha za zmarłego, którego już nie ma, sugeruje rytuał upamiętnienia lub celebracji kogoś, kogo już nie ma, być może podkreślając przemijalność życia. Wyrażenie „Hurra dla następnego, który umrze” wzmacnia to przekonanie, sugerując, że śmierć nie jest odosobnionym wydarzeniem, ale wydarzeniem powtarzającym się, niemal uroczystym, co można zinterpretować jako komentarz na temat obojętności lub znieczulenia społeczeństwa na śmiertelność. Skłania nas to do zastanowienia się, jak ludzie radzą sobie z rzeczywistością śmierci – niektórzy mogą ją trywializować, celebrując koniec cierpienia, podczas gdy inni mogą nieustannie opłakiwać. Perspektywa ta może wywołać refleksję nad tym, jak śmiertelność wpływa na nasze codzienne życie, praktyki kulturowe i indywidualną psychikę. Przywołuje także myśli o akceptacji śmierci jako nieuniknionej części istnienia, zmuszając nas do zastanowienia się nad tym, w jaki sposób oddajemy cześć tym, którzy odeszli, jednocześnie konfrontując się z własną śmiertelnością. Ogólnie rzecz biorąc, cytat stanowi wyraźne przypomnienie nietrwałości życia i historycznej tendencji do opłakiwania lub trywializacji śmierci, zachęcając do głębszej kontemplacji tego, w jaki sposób konfrontujemy się z końcem życia i otaczającymi go postawami społecznymi.
