Jedyne o co proszę to to, abym był trzymany ponad jałowymi pustkowiami niedostatku.
(All I ask is to be held above the barren wastes of want.)
Ta przejmująca linijka wyraża głęboką tęsknotę za ulgą w cierpieniu i deprywacji. Podkreśla ludzkie pragnienie bezpieczeństwa, wygody i godności pośród trudności. Obraz bycia „trzymanym nad jałowymi pustkowiami” przywołuje poczucie schronienia i wzniesienia się ponad trudności, podkreślając, jak istotne jest znalezienie nadziei i stabilności nawet w ponurych okolicznościach. Takie uczucie rezonuje powszechnie, odzwierciedlając potrzebę współczucia i wsparcia w czasach rozpaczy.