Kiedy miałem cztery lata, wychodziłem za róg, czekałem na przystanku lokalnego tramwaju, wsiadałem do tramwaju z kimś, kto wyglądał, jakby mógł być moją matką, i szedłem na koniec kolejki.
(By the time I was four, I would walk around the corner and wait at a local streetcar stop, get on the streetcar with somebody who looked like they could be my mother and go to the end of the line.)
Cytat ten przywołuje poczucie dziecięcej niezależności i ciekawości. Podkreśla czas, kiedy dzieci miały poczucie wolności w eksplorowaniu otoczenia, często bez ścisłego nadzoru. Akt wsiadania do tramwaju z nieznajomym przypominającym członka rodziny sugeruje podświadome poszukiwanie kontaktu i znajomości, nawet w nieznanym środowisku. Takie doświadczenia odzwierciedlają niewinność i wczesne zrozumienie zaufania, a także ducha przygód z dzieciństwa, który napędza odkrywanie. Skłania także do refleksji nad tym, jak niezależność dzieciństwa ewoluowała na przestrzeni czasu ze względu na obawy dotyczące bezpieczeństwa i zmiany społeczne.
