Każdy z nas jest niekompletny w porównaniu do kogoś innego - zwierzę jest niekompletne w porównaniu z osobą... i osoba w porównaniu z Bogiem, który jest kompletny tylko w wyobraźni.
(Each of us is incomplete compared to someone else - an animal's incomplete compared to a person... and a person compared to God, who is complete only to be imaginary.)
Cytat ten bada hierarchiczną naturę niekompletności, podkreślając, w jaki sposób nasze postrzeganie siebie jest względne. Sugeruje, że ludzka egzystencja naznaczona jest ciągłymi brakami w porównaniu z wyższymi bytami lub ideałami, których kulminacją jest koncepcja Boga – ostateczna, choć być może wyimaginowana, kompletność. Takie refleksje zachęcają nas do uwzględnienia pokory w ocenie siebie i ograniczeń ludzkiego zrozumienia. Wskazuje to również na pogląd, że wiele naszych przekonań na temat boskiej doskonałości może być wytworami wyobraźni, mającymi na celu wypełnienie kosmicznych luk w naszym rozumieniu. Uznanie naszego miejsca w tym kontinuum może wzbudzić poczucie pokory i ciekawość wyższych prawd, które są poza naszym zasięgiem.
