Imperia rozpadają się, narody znikają, pieśń nie przemija.
(Empires dissolve and peoples disappear, song passes not away.)
Cytat ten podkreśla trwałą siłę sztuki i kultury w porównaniu z przejściową naturą bytów politycznych i cywilizacji. Podczas gdy imperia powstają i upadają, a narody znikają z historii, trwałość pieśni i muzyki służy jako ponadczasowe naczynie dla ludzkich emocji i pamięci. Sugeruje to, że sztuka posiada wyjątkową zdolność przekraczania czasu, działając jako stała nić łącząca pokolenia na przestrzeni wieków. Pomysł zachęca nas do pielęgnowania twórczej ekspresji, uznając ich istotną rolę w zachowaniu tożsamości i historii nawet w obliczu wstrząsów społecznych.
