Od tego momentu wszechświat składa się z agregatu trwałych obiektów połączonych relacjami przyczynowymi, niezależnych od podmiotu i umieszczonych w obiektywnej przestrzeni i czasie.
(From this time on, the universe is built up into an aggregate of permanent objects connected by causal relations that are independent of the subject and are placed in objective space and time.)
Cytat ten podkreśla fundamentalną perspektywę w rozumieniu natury rzeczywistości postrzeganej przez pryzmat nauki i filozofii. Sugeruje to, że wszechświat od pewnego momentu można postrzegać jako zbiór trwałych obiektów, które z biegiem czasu zachowują spójną tożsamość. Obiekty te są ze sobą powiązane poprzez relacje przyczynowe, co oznacza, że zdarzenia i byty wpływają na siebie nawzajem zgodnie z prawami, które są obiektywne i możliwe do odkrycia, a nie subiektywne lub zależne od indywidualnej świadomości. Koncepcja ta jest ściśle zgodna z klasycznym światopoglądem naukowym, kładącym nacisk na rzeczywistość zewnętrzną, która istnieje niezależnie od naszej percepcji. Twierdzenie, że obiekty te są „umieszczone w obiektywnej przestrzeni i czasie”, dodatkowo wzmacnia pogląd, że wszechświat jest zbudowany w mierzalnych i spójnych ramach, w których lokalizacja, czas trwania i przyczynowość podlegają dobrze zdefiniowanym regułom. Taka perspektywa ma głębokie implikacje dla epistemologii, ponieważ stanowi podstawę przekonania, że poprzez obserwację, pomiary i logiczne rozumowanie ludzkość może zdobyć prawdziwą wiedzę o wszechświecie. Rodzi także filozoficzne pytania dotyczące natury percepcji, rzeczywistości i granic ludzkiego zrozumienia – biorąc pod uwagę, czy nasza percepcja naprawdę oddaje tę obiektywną strukturę, czy też istnieją aspekty rzeczywistości, które pozostają z natury niedostępne. Ogólnie rzecz biorąc, cytat ten oddaje światopogląd, który postrzega wszechświat jako stabilny, uporządkowany system rządzony prawami przyczynowymi, inspirujący dociekań naukowych i filozoficznych poszukiwań tkanki istnienia.
