Pełnię tę rolę artysty i tę rolę „murzynki” wchodzącej do instytucji białej skrzynki. To rodzaj samozwańczej roli: samozwańczej Murzynki.
(I am performing this role of the artist and this role of the 'negress' coming into a white-box institution. It's kind of a self-appointed role: the self-designated negress.)
Cytat ten podkreśla złożoną performatywną naturę tożsamości, szczególnie w kontekstach, w których krzyżują się rasa i sztuka. Mówca, prawdopodobnie artysta, świadomie przyjmuje role ucieleśniające tożsamość rasową, w szczególności „murzynkę” – termin, który w przeszłości był najeżony rasowymi stereotypami i obraźliwymi konotacjami. Akt samomianowania sugeruje celowe wyzwanie dla tradycyjnych struktur władzy i norm społecznych osadzonych w instytucjach artystycznych, które często są przeważnie białe i europocentryczne. Decydując się na świadome „realizowanie” tożsamości rasowej, artysta nie tylko kwestionuje autentyczność i granice reprezentacji rasowej, ale także eksponuje dynamikę rasową w przestrzeniach kulturowych. Tę samoidentyfikację można interpretować jako formę oporu, zapewniającą władzę nad sposobem wyrażania i postrzegania tożsamości rasowej. Ujawnia intersekcjonalność rasy, sztuki i krytyki instytucjonalnej. Użycie terminu „instytucja białej skrzynki” dodatkowo podkreśla ideę przejrzystej, być może restrykcyjnej przestrzeni, która potencjalnie ułatwia lub komplikuje takie działania. Ogólnie rzecz biorąc, cytat oddaje prowokacyjne stanowisko w sprawie tożsamości rasowej jako aktu performatywnego, skłaniając widzów do zastanowienia się, w jaki sposób instytucje artystyczne i społeczeństwo utrwalają stereotypy rasowe lub umożliwiają ich obalenie. Podejście performatywne nawołuje do refleksji nad autentycznością, reprezentacją i dynamiką władzy, które kształtują nasze rozumienie rasy i kultury w tych ograniczających ramach.
