Jeśli pomyślisz o uczuciach, które odczuwasz, gdy coś cię przeraża – na przykład wiedząc, że elementy twojego ciała pochodzą od eksplodujących gwiazd – nazywam to reakcją duchową, mówiącą o podziwie i majestacie, gdzie brakuje słów.
(If you think of feelings you have when you are awed by something - for example, knowing that elements in your body trace to exploded stars - I call that a spiritual reaction, speaking of awe and majesty, where words fail you.)
Cytat ten wyraźnie oddaje głębokie poczucie zachwytu, jakie może pojawić się, gdy kontemplujemy wszechświat i nasze w nim miejsce. Podkreśla, że pewne momenty zachwytu wykraczają poza zwykłe zrozumienie, wywołując uczucia, które trudno wyrazić samym językiem. Przykład uświadomienia sobie, że elementy tworzące nasze ciała pochodzą z eksplodowanych gwiazd, podkreśla wzajemne powiązania wszystkich rzeczy w kosmosie. Taka świadomość często wyzwala głębokie poczucie pokory i ciekawości, inspirując nas do rozważenia ogromu wykraczającego poza nasze bezpośrednie doświadczenie. Wyrażenie „reakcja duchowa” podkreśla, że uczucia te mają charakter niemal religijny – są to momenty, w których umysł rozpoznaje coś wspanialszego od siebie i reaguje podziwem i szacunkiem. Ten stan podziwu może służyć jako pomost do poczucia celu lub połączenia, przypominając nam o tajemnicy i majestacie nieodłącznie związanym z istnieniem. To zaproszenie, aby spojrzeć poza powierzchowne szczegóły codziennego życia i sięgnąć do głębokich prawd, które wszechświat odsłania w subtelny sposób. Te doświadczenia mają moc ukorzenia nas, zjednoczenia i rozpalenia pragnienia odkrywania i lepszego zrozumienia kosmosu. Podkreślają także ograniczenia słów w pełnym uchwyceniu takich chwil, dlatego też uczucie podziwu często odbiera nam mowę, ale głęboko przemienia się na poziomie duchowym.
