Małżeństwo Kim Kardashian z Krisem Humphriesem trwało 72 dni, a tabloidy opisywały, że dotyczyło to wielkich pieniędzy płaconych przez magazyny za zdjęcia ślubne: to spektakl, w którym panna młoda ma być przedsiębiorczynią, a nie romantyczną bohaterką; pan młody w tym scenariuszu jest niczym innym jak rekwizytem.
(Kim Kardashian's marriage to Kris Humphries famously lasted 72 days, and was reported in the tabloids as being all about the big bucks paid by magazines for the bridal photos: it is a spectacle of a bride - to - be as entrepreneur, not as romantic heroine; the groom, in this scenario, is nothing but a prop.)
---Naomi Wolf---
Cytat ten rzuca światło na często performatywny charakter relacji z celebrytami, szczególnie w tym, jak stają się one utowarowionymi spektaklami przeznaczonymi do publicznej konsumpcji. Podkreśla krytyczne spojrzenie na instytucję małżeństwa widzianą przez pryzmat mediów i kapitalizmu. Zamiast romantycznego związku opartego na intymnej więzi, małżeństwo przedstawia się jako strategiczne posunięcie biznesowe, w którym panna młoda przyjmuje rolę przedsiębiorcy czerpiącego korzyści z nienasyconego apetytu środków masowego przekazu na spektakl. Takie kadrowanie sprowadza pana młodego do zwykłego rekwizytu, wymazując jego osobistą sprawczość i redukując jego relację do fasady transakcyjnej, mającej na celu wzbudzenie uwagi opinii publicznej i generowanie zysku.
W szerszym kontekście zwraca to uwagę na przecięcie życia osobistego i wizerunku publicznego we współczesnym społeczeństwie, szczególnie wśród gwiazd. Cytat podkreśla, jak prywatne doświadczenia stają się kuratorskimi występami, często motywowanymi zachętami finansowymi, a nie autentycznymi więziami emocjonalnymi. Krytykuje społeczną fascynację kulturą celebrytów oraz rolę mediów w kształtowaniu i utrwalaniu takich narracji. Co ważne, wzywa czytelników do rozważenia konsekwencji takich publicznych spektakli dla zaangażowanych w nie jednostek, które mogą być postrzegane w mniejszym stopniu jako ludzie, a bardziej jako elementy utowarowionej narracji.
Ogólnie rzecz biorąc, cytat zachęca do refleksji nad tym, jak siły ekonomiczne i narracje medialne wpływają na dzisiejsze relacje międzyludzkie i ryzykują podważeniem piękna i szczerości tradycyjnie kojarzonych z intymnością i małżeństwem.