Wielu dobrych poetów to tak naprawdę eseiści, którzy piszą bardzo krótkie eseje.
(Many good poets are really essayists who write very short essays.)
Cytat ten podkreśla niewyraźną granicę między poezją a esejem, podkreślając, że u podstaw obu form leży wyrażanie idei i emocji za pomocą spreparowanego języka. Wielu poetów cechuje prozatorska przejrzystość i analityczna głębia lub odwrotnie, co sugeruje, że granice między pisarstwem poetyckim i eseistycznym są bardziej nieszczelne, niż tradycyjnie sądzono. Zachęca nas do postrzegania pisarstwa jako płynnego spektrum, w którym kreatywność i wnikliwość mogą się przenikać, niezależnie od etykiet gatunkowych.