Cytat ten podkreśla powracający problem w branży rozrywkowej, w której istnieje tendencja do niedoceniania inteligencji i wyrafinowania amerykańskiej publiczności. Takie założenia mogą prowadzić do tworzenia treści nadmiernie uproszczonych lub protekcjonalnych, co z kolei może obniżyć jakość i różnorodność produkowanych mediów. Ważne jest, aby pamiętać, że publiczność nie jest monolityczna; posiadają różnorodne gusta, świadomość i intelekt. Zakładając brak rozeznania, producenci ryzykują wyobcowaniem widzów lub niespełnieniem w pełni ich zainteresowań złożonym opowiadaniem historii. Co więcej, założenie niższej inteligencji często skutkuje treściami pozbawionymi głębi, niuansów i oryginalności. Widzowie są coraz bardziej bystrzy i potrafią docenić wyrafinowane narracje i tematy, a współczesne nawyki widzów wolą bogatsze i bardziej wciągające opowiadanie historii. Niedocenianie bazy konsumentów może ostatecznie zaszkodzić reputacji marki i ograniczyć potencjał twórczy. Zamiast tego twórcy powinni postrzegać odbiorców jako partnerów w sztuce; wyposażenie ich w materiały skłaniające do myślenia może prowadzić do większego zaangażowania, lojalności i wpływu kulturowego. Uznawanie i szanowanie inteligencji widzów powinno być podstawowym aspektem tworzenia treści i wspierać środowisko, w którym mogą rozwijać się różnorodne pomysły i ambitne koncepcje. Kiedy producenci i studia ufają swoim odbiorcom i zapewniają jakość, budują bardziej lojalnych fanów i podnoszą standardy całej branży.