Obecnie ludzie myślą o książkach do gier jak o starym kapeluszu – a przecież było to dwadzieścia lat temu. Jednak w czasach swojej świetności były fenomenem, sprzedając się w ilości ponad stu tysięcy sztuk na tytuł. I nie jest to tak stare, jak mogłoby się wydawać: te same umiejętności projektowe, z których korzystałem w tamtych czasach, mają również zastosowanie podczas tworzenia nowoczesnych gier wideo.
(People nowadays think of gamebooks as rather old hat - and, after all, it was twenty years ago. In their heyday, though, they were a phenomenon, selling upwards of a hundred thousand units per title. And it's not as old hat as you might think: the same design skills I used in those days apply equally when I'm creating modern videogames.)
Cytat podkreśla cykliczność projektowania rozrywki i gier, podkreślając, że umiejętności rozwinięte w jednej epoce pozostają istotne w innej. Przypomina, że innowacje często opierają się na podstawowych zasadach, niezależnie od środka przekazu. W kontekście gier, niegdyś uznawanych za modę lub przestarzałe, te interaktywne formaty opowiadania historii przyciągały niegdyś znaczną publiczność, sprzedając się w dużych nakładach i osiągając sukces komercyjny. Ta popularność podkreśla, jak innowacyjne techniki narracyjne mogą angażować graczy inaczej niż tradycyjne historie liniowe.
Co więcej, uwaga autora dotycząca zbywalnych umiejętności projektowych jest szczególnie wnikliwa. Pomimo postępu technologicznego, który zmienia krajobraz gier z drukowanych książek z grami na platformy cyfrowe i wciągające gry wideo, podstawowe zasady projektowania – takie jak tempo gry, wpływ na wybory gracza i rozgałęzione narracje – pozostają niezmienne. Kreatywność, zaangażowanie użytkowników i strategiczne strukturyzowanie to umiejętności ponadczasowe. Uświadomienie sobie tego pozwala twórcom z różnych pokoleń i formatów wykorzystać swoją wiedzę do tworzenia fascynujących wrażeń.
Ponadto cytat ten rzuca nam wyzwanie, abyśmy postrzegali przeszłe innowacje nie jako przestarzałe relikty, ale jako fundamenty, które kształtują obecne i przyszłe trendy. Zachęca do szacunku dla kunsztu stojącego za projektowaniem gier, podkreślając, że mistrzostwo nie staje się przestarzałe; raczej dostosowuje się i ewoluuje. Co więcej, zrozumienie historii i sukcesu gatunków takich jak książki do gier może zainspirować współczesnych programistów do ponownego przyjrzenia się tym technikom, łącząc elementy nostalgiczne z najnowocześniejszą technologią w celu tworzenia świeżych i wciągających treści.
W istocie cytat celebruje trwałe znaczenie rzemiosła projektowego, ilustrując, że do tego, co może wydawać się staromodne, można powrócić w nowym celu. To ukłon w stronę ponadczasowości dobrego projektu i znaczenia ciągłego uczenia się niezależnie od mediów i epok.
