W całej swojej historii islam zapożyczał i adaptował od innych cywilizacji, zarówno starożytnych, jak i współczesnych.
(Throughout its history, Islam has borrowed and adapted from other civilizations, both ancient and modern.)
Historia zapożyczeń i adaptacji islamu podkreśla dynamiczną naturę wymiany kulturalnej i rozwoju intelektualnego w obrębie cywilizacji. W przeciwieństwie do błędnego przekonania, że religie lub społeczeństwa są statyczne lub izolowane, perspektywa ta ujawnia płynną grę idei, praktyk i wiedzy, które na przestrzeni wieków wpływały na islamską wiarę, naukę, filozofię i sztukę. Przez cały złoty wiek islamu wielu uczonych dokonywało transliteracji i tłumaczenia dzieł cywilizacji greckiej, perskiej, indyjskiej i innych, co posłużyło jako katalizator postępu w medycynie, matematyce, astronomii i filozofii. To zapożyczenie nie polegało jedynie na kopiowaniu, ale obejmowało adaptację kontekstową, łączenie wpływów z rdzennymi tradycjami w celu stworzenia wyjątkowego i bogatego gobelinu kulturowego. Takie podejście świadczy o otwartości, ciekawości i zaangażowaniu w wiedzę niezbędną do postępu. Podkreśla także znaczenie dialogu międzykulturowego i uznania, że postęp często wynika z budowania mostów między różnymi cywilizacjami. Zrozumienie tego aspektu historii sprzyja poszanowaniu zintegrowanego i zbiorowego dziedzictwa, które dzielimy, podkreślając, że wiedza przekracza granice i że cywilizacje ewoluują poprzez wzajemny wpływ i wymianę. Ponieważ współczesne społeczeństwa zmagają się z globalizacją i interakcjami międzykulturowymi, uznanie historycznej tendencji kultur takich jak islam do zapożyczania i dostosowywania się może promować bardziej włączające i doceniające podejście do różnorodności. Przypomina nam, że wzrost często wynika z syntezy i że przyjęcie różnych perspektyw i tradycji ostatecznie wzbogaca społeczeństwa, czyniąc je bardziej odpornymi i innowacyjnymi.