Cytat ten podkreśla wszechobecne nieporozumienia i stereotypy dotyczące porażenia mózgowego, które utrzymują się w społeczeństwie. Wizerunek dziecka na wózku inwalidzkim na plakatach lub reklamach podkreśla, jak media często upraszczają złożone warunki, redukując je do wyzwalaczy emocjonalnych mających na celu wzbudzenie współczucia i uwagi. Z drugiej strony wzmianka o reklamach prawnych odzwierciedla, jak porażenie mózgowe jest czasami przedstawiane w kontekście potencjalnego zaniedbania medycznego, co może zasiać błędne przekonania, które mogą nie odzwierciedlać dokładnie przeżyć wielu osób z tą chorobą. Takie przedstawienia mogą być problematyczne, ponieważ ograniczają zrozumienie społeczne do wąskich narracji, które albo budzą współczucie, albo wywołują działania prawne, ignorując różnorodność doświadczeń, zdolności i mocnych stron osób z porażeniem mózgowym. Stereotypy te mogą wpływać na politykę, decyzje dotyczące finansowania, postawy społeczne, a nawet strategie edukacyjne, często prowadząc do braku zróżnicowanego wsparcia dla osób nimi dotkniętych. Cytat podkreśla znaczenie wyjścia poza powierzchowne rozumienie i rozwijania świadomości, która rozpoznaje osoby z porażeniem mózgowym jako aktywnych, zdolnych członków społeczeństwa – chleb kukurydziany, odporność i indywidualność – a nie tylko obrazy na cele charytatywne lub procesy sądowe. Podnoszenie dokładnej świadomości może poprawić włączenie i wsparcie dla osób niepełnosprawnych, łamiąc stereotypy utrwalane przez media i sensacyjne reklamy. Ostatecznie zrozumienie i współczucie wzrastają, gdy społeczeństwo przestaje postrzegać niepełnosprawność jako zwykłą tragedię lub problem prawny, a zaczyna dostrzegać osobę stojącą za chorobą i jej wyjątkową historię.