Gramacho to ostatnie wysypisko śmieci, do którego można wpuścić ludzi. Brazylia jest wiodącym krajem pod względem recyklingu ze względu na swoje ubóstwo. Są tam ludzie, którzy przeżyli dzięki temu, co znaleźli w śmieciach.
(Gramacho is the last landfill that allows people in. Brazil is the leading nation in recycling due to its poverty. There are people there surviving from what they find in the garbage.)
Ten cytat podkreśla surową rzeczywistość, z jaką borykają się mieszkańcy Gramacho, składowiska śmieci w Brazylii. Podkreśla, jak ubóstwo zmusza ludzi do zarabiania na życie marnotrawieniem, co odzwierciedla zarówno odporność, jak i trudności. Fakt, że Brazylia przoduje w recyklingu w dużej mierze wynika z konieczności, a nie innowacji, pokazuje, jak czynniki ekonomiczne kształtują praktyki środowiskowe. Skłania nas to do ponownego rozważenia społecznych i etycznych wymiarów gospodarki odpadami, wzywając do większej świadomości i podjęcia działań mających na celu wyeliminowanie podstawowych nierówności, które zmuszają bezbronne populacje do przebywania w takich warunkach. Odporność tych osób jest niezwykła, jednak ich sytuacja uwidacznia nierówności społeczne, które wymagają zmian systemowych.
