Zawsze powtarzam, że nie wierzę, że jestem szefem kuchni. Staram się być narratorem.
(I always say that I don't believe I'm a chef. I try to be a storyteller.)
Cytat ten podkreśla znaczenie opowiadania historii jako podstawowego elementu kunsztu kulinarnego. Sugeruje, że za stworzeniem dania kryje się narracja, która łączy się z ludźmi na poziomie emocjonalnym, przekształcając prosty posiłek w przeżycie. Postrzegając siebie jako gawędziarzy, szefowie kuchni mogą nadać swojej pracy pasję, kulturę i osobiste znaczenie, podnosząc poziom kuchni nie tylko do utrzymania. Podkreśla ideę, że jedzenie jest formą komunikacji zdolną do przekazywania historii, tradycji i emocji – podobnie jak samo opowiadanie historii.
