Nie jestem mistrzem wulgaryzmów. Piszę to, co słyszę, a postacie, które piszę, tak mówią. Tak właśnie często rozmawiam. Nie próbuję więc promować sprawy społecznej.
(I'm not like a champion of profanity. I write what I hear, and the characters that I write, that's how they talk. That's how I talk a lot of the time. So I'm not trying to advance a social cause.)
📖 Stephen Adly Guirgis
Cytat podkreśla znaczenie autentycznego głosu i realizmu postaci w opowiadaniu historii. Podkreśla, że sztuka powinna odzwierciedlać prawdziwą mowę i zachowanie, a nie dostosowywać się do ideałów społecznych i moralności. Takie podejście może prowadzić do tworzenia bardziej wiarygodnych i przekonujących narracji, choć może kolidować z konwencjonalnymi standardami. Artystka przedkłada wierność dynamice prawdziwego życia nad promowanie określonego programu społecznego, przypominając, że szczerość i autentyczność często wymagają akceptacji niedoskonałości i surowej ekspresji.
