Proces specjacji kończy się wraz z ustaniem wymiany genetycznej.
(The process of speciation is completed with the cessation of genetic exchange.)
Cytat ten zagłębia się w zawiłości powstawania nowych gatunków, podkreślając znaczenie izolacji genetycznej. Specjacja to podstawowe pojęcie w biologii ewolucyjnej, wyznaczające moment, w którym populacje gromadzą wystarczającą liczbę unikalnych różnic genetycznych, aby nie były w stanie pomyślnie się krzyżować. Zaprzestanie wymiany genetycznej oznacza utrwalenie się barier reprodukcyjnych, co prowadzi do odrębnych ścieżek ewolucyjnych. Proces ten ilustruje dynamiczną naturę ewolucji, w której presja środowiskowa, mutacje i izolacja geograficzna przyczyniają się do rozbieżności linii genetycznych. Zatrzymanie przepływu genów ma kluczowe znaczenie, ponieważ bez niego populacje nadal dzieliłyby materiał genetyczny, pozostając w rzeczywistości jednym gatunkiem. Po ustaniu przepływu genów każda populacja może niezależnie przystosować się do swojego specyficznego środowiska, co prowadzi do różnorodnych adaptacji i ostatecznie do powstania nowych gatunków. Zrozumienie tego procesu rzuca światło na niesamowitą różnorodność form życia, którą obserwujemy dzisiaj, gdy populacje stopniowo różnicują się na przestrzeni wielu pokoleń. Podkreśla również znaczenie barier reprodukcyjnych, czy to prezygotycznych (zapobiegających zapłodnieniu), czy postzygotycznych (po zapłodnieniu), w specjacji cementującej. Uznanie zakończenia specjacji na tym etapie pomaga naukowcom zrozumieć ramy czasowe ewolucji i mechanizmy napędzające różnorodność biologiczną. Koncepcja podkreśla znaczenie izolacji – geograficznej, ekologicznej, behawioralnej czy genetycznej – w kształtowaniu drzewa życia i nadal inspiruje badania nad tym, jak życie różnicuje się i dostosowuje w czasie.