Państwo zdobywa władzę... i ze względu na swoją nienasyconą żądzę władzy nie jest w stanie z niej zrezygnować. Państwo nigdy nie abdykuje.
(The State acquires power... and because of its insatiable lust for power it is incapable of giving up any of it. The State never abdicates.)
Cytat ten dotyka trwałej natury władzy politycznej i nieodłącznej tendencji instytucji państwowych do nieskończonego poszukiwania i utrzymywania władzy. Pogląd, że państwo charakteryzuje się nienasyconą żądzą władzy, odzwierciedla krytyczny pogląd na instytucje rządowe, podkreślający, że po zdobyciu władzy często nie ma motywacji ani zamiaru zrzeczenia się jej, nawet gdy zmienią się warunki lub gdy władza nie będzie już potrzebna. Perspektywa ta zachęca do refleksji nad cykliczną walką o kontrolę, w której rządy mogą rozszerzać swoje wpływy poza uzasadnione granice ze względu na chęć dominacji. Rodzi ważne pytania dotyczące natury władzy politycznej i potencjalnych niebezpieczeństw wynikających z nadmiernego zasięgu, zwłaszcza w społeczeństwach demokratycznych, które teoretycznie cenią kontrolę i równowagę. Oświadczenie to także pośrednio ostrzega przed samozadowoleniem, sugerując, że rządy mają tendencję do umacniania się, co utrudnia lub uniemożliwia wycofanie się z ekspansji. Taka dynamika może prowadzić do autorytaryzmu, utraty wolności jednostki i rozdźwięku między władzami a obywatelami, którym służą. Cytat ma na celu przypomnienie zarówno obywatelom, jak i decydentom, aby zachowali czujność w kwestii koncentracji władzy i znaczenia środków zapobiegających niepotrzebnemu gromadzeniu władzy. Ogólnie rzecz biorąc, zachęca do sceptycznego spojrzenia na trwałość rządów i wzywa do ciągłej kontroli i odpowiedzialności w ramach systemów politycznych. Spostrzeżenie to jest szczególnie istotne w dyskusjach na temat swobód obywatelskich, przejrzystości rządów i równowagi sił w państwie.
