Utrzymuje się błędne przekonanie, że mówienie o rasie jest ciężarem czarnych ludzi. Ostatecznie tylko mężczyźni mogą położyć kres seksizmowi i tylko biali ludzie mogą położyć kres rasizmowi.
(There's sort of a persistent misperception that talking about race is black folk's burden. Ultimately, only men can end sexism, and only white people can end racism.)
Cytat ten podważa powszechne błędne przekonanie, że dyskusje na temat rasy i sprawiedliwości społecznej są przede wszystkim obowiązkiem grup marginalizowanych. Podkreśla, że każdy ma rolę do odegrania w rozwiązywaniu problemów systemowych – niezależnie od tego, czy jest to seksizm, czy rasizm – podkreślając znaczenie zbiorowego wysiłku podejmowanego w przypadku różnych tożsamości i środowisk. Uznanie, że problemy te wymagają udziału wszystkich warstw społeczeństwa, ma kluczowe znaczenie dla wprowadzenia znaczących zmian. Wzywa jednostki do wyjścia poza przypisywanie winy i zamiast tego do podjęcia aktywnych kroków w kierunku równości i sprawiedliwości.
