Kiedy z biegiem czasu pozostałości ucisku i strachu nasilają się, kiedy historyczne precedensy policji i dyskryminacji ujawniają się w kółko, sam akt przebudzenia się do świata współwinnego twojego cierpienia może wydawać się herkulesowym zadaniem. Ale czarni ludzie są ludźmi, tak jak wszyscy inni.
(When the residue of oppression and fear are compounded over time, when the historical precedents of policing and discrimination manifest themselves over and over again, the very act of waking up to a world complicit in your distress can feel like a herculean task. But black people are human beings, just like everyone else.)
Ten cytat podkreśla trwałe dziedzictwo systemowego ucisku i emocjonalne żniwo, jakie wywiera ono na marginalizowane społeczności. Podkreśla konsekwencję dyskryminacji wzmocnionej praktykami historycznymi, sprawiając, że świadomość i aktywizm wydają się przytłaczające. Jednak w swojej istocie potwierdza fundamentalne człowieczeństwo Czarnych, wzywając do uznania, empatii i sprawiedliwości. Przypomina nam, że pomimo niepowodzeń społecznych godność i wartość każdej osoby pozostają niezmienione, co wzywa do zbiorowego dążenia do równości.