Wszelkie próby żartowania bezpośrednio po 11 września zostały uznane za niesmaczne.
(Any attempts at humor immediately after September 11th were deemed tasteless.)
Cytat podkreśla granicę społeczną, która została tymczasowo przedefiniowana po tragicznych wydarzeniach z 11 września. Podkreśla, że przejawy humoru, często uważane za istotny element ludzkiej odporności i mechanizmów radzenia sobie, mogą czasami być postrzegane jako niewłaściwe lub lekceważące w następstwie katastrofy. Ta zmiana odzwierciedla zbiorowe poczucie żalu, szoku i żałoby, które zastępuje dotychczasowe normy swobodnej lub komediowej ekspresji. W czasach kryzysu wrażliwość ludzi wzrasta, a to, co normalnie byłoby akceptowalne w normalnych okolicznościach, jest obecnie postrzegane jako niewrażliwe lub obraźliwe. Konsensus społeczny często wzywa do wprowadzenia okresu powagi i szacunku w celu uhonorowania osób dotkniętych tą sytuacją, co może prowadzić do tymczasowego wycofania się z humoru w dyskursie publicznym. Jednak humor może również służyć jako kanał uzdrawiania, pomagając jednostkom przepracować traumę prywatnie lub w zaufanych społecznościach, ale czas i treść są krytyczne. Z biegiem czasu, gdy zbiorowa żałoba słabnie, granice humoru mogą się rozluźnić, powracając do norm sprzed kryzysu lub tworząc nowe standardy, które uznają zarówno szacunek, jak i ludzką potrzebę beztroski. Ten cytat odzwierciedla delikatną równowagę, jaką społeczeństwa utrzymują pomiędzy empatią a ludzkim pragnieniem znalezienia ulgi poprzez humor w trudnych czasach. Przypomina nam o znaczeniu kontekstu i wrażliwości w komunikacji, szczególnie w momentach zbiorowej bezbronności.
