Wielu powieściopisarzy wybiera dobrze zdefiniowanych, precyzyjnych bohaterów, których historie są czasem przeciętnie interesujące, i umieszcza ich w ważnym kontekście historycznym, który mimo wszystko pozostaje drugorzędny.
(Many novelists take well-defined, precise characters, whose stories are sometimes of mediocre interest, and place them in an important historical context, which remains secondary in spite of everything.)
Cytat ten podkreśla powszechne podejście literackie, w którym autorzy tworzą szczegółowe, dobrze narysowane postacie, ale często przedkładają ustawienia historyczne lub kontekstowe nad własne narracje bohaterów. Sugeruje to, że w wielu przypadkach tło lub środowisko historyczne może przyćmić osobiste historie, co może sugerować, że same postacie nie mają wystarczającej wagi bez znaczącej scenerii lub że pisarze czasami wykorzystują kontekst historyczny jako tło, a nie punkt centralny. Zachęca do refleksji nad równowagą między rozwojem postaci a znaczeniem scenerii w opowiadaniu historii oraz nad tym, czy prawdziwa istota powieści leży bardziej w jej bohaterach, czy w jej ramach historycznych.
