Moi rodzice nie byli stereotypowi i nie naciskali, żebym poszła na studia. Wspominali o tym często i ciągle, ale nie była to decyzja typu: „Zrób to albo umrzyj” w stylu: „Musisz to zrobić, bo inaczej to koniec”.
(My parents weren't stereotypical and pressuring me to go to college. They mentioned it a lot and constantly, but it wasn't a do or die thing, like, 'You have to do this or you're done.')
Cytat ten podkreśla znaczenie zapewniania wsparcia i wskazówek bez wywierania nadmiernej presji. Rodzice mówcy równoważyli zachętę ze zrozumieniem, uznając, że studia to tylko jedna z wielu ścieżek. Takie podejście sprzyja niezależności i osobistemu wyborowi, pozwalając jednostkom rozwijać swoje zainteresowania bez obawy przed porażką i rozczarowaniem. Podkreśla, że prawdziwe wsparcie polega na poszanowaniu wyjątkowej podróży jednostki, a nie na egzekwowaniu społecznych stereotypów i oczekiwań.
